Zeeburgia Thuis. Competitie.

Wedstrijdverslag van onze correspondent, Wim de Witte:


AJAX E3 - ZEEBURGIA E1

Zaterdag 8 november 2003, 10:00 uur.

Om 10 uur moesten we de wedstrijd Ajax - Zeeburgia spelen, dus moesten we om 9 uur verzamelen. De ouders waren het over één ding eens, het was koud buiten dus er moest eerst even een lekker warm bakkie koffie gedronken worden. Uit de gezamenlijke pot was het Margie die de bestelling voor haar rekening nam. Ook Brigitta liet haar niet onbetuigd en vulde dit aan met heerlijke speculaaskoeken. 

Half 10 inmiddels, dus de hondstrouwe aanhang moest toch naar buiten om de kou te trotseren. Gevoelstemperatuur -5 graden celcius, hoewel een enkele supporter van Zeeburgia met de zomer van huis was gegaan. De warming-up was er zo een als anders. Of toch niet? Op verzoek van de trainer moest iedereen weer naar de kleedkamer, en waar menig ouder dacht dat onze spelers met mutsen en handschoenen terug zouden komen, bleek de E3 in het prachtige uittenue te zijn gestoken. 

De vorige ontmoeting met Zeeburgia hadden we simpel gewonnen met 1-6, dus vandaag zou het wel een ''makkie'' zijn. Zeeburgia had echter een totale metamorfose ondergaan en al snel was het duidelijk dat dit niet het Zeeburgia was van een paar weken geleden. Met de wind in de rug zocht Zeeburgia de aanval wat al snel de 0-1 opleverde. Met man en macht moesten we verdedigen, maar kregen de bal niet weg mede door de stevige wind. Het leek wel of we meer met onze nieuwe tenue's bezig waren dan met onze tegenstander, die zomaar de 0-2 scoorden. Nu leek Ajax wakker geschud en ging zowaar voetballen en creëerde voor rust nog een paar mogelijkheden. Er werd langer in de kleedkamer gezeten dan normaal, waar de leider Martin Wiggemansen en trainer Bryan Roy het een en ander hadden uit te leggen (donderspeech). Dit werd door iedere speler goed begrepen, want wat er toen gebeurde lees je alleen in Sjakie en zijn wonder sloffen. Ajax ging volle bak spelen met snel circulatie-voetbal en scoorde zo de aansluittreffer. 1-2 door Brahim, die zo de spanning terugbracht in de wedstrijd.

Ajax bleef aanvallen. Over rechts was het nu Nick met een prachtige voorzet. Van wie zou hij dat talent toch hebben? (Vader meerdere malen op het centercourt van het melkhuisje gestaan en moeder die meerdere interlands achter haar naam mag schrijven als international van het Nederlands dames elftal). Nu was het Zeeburgia dat last van de wind had en Denzel maakte daar goed gebruik van. Met de wind in zijn rug is hij al helemaal niet bij te houden. Hij haalde de achterlijn en legde de bal goed terug op Bowie, die met een schitterend schot de 2-2 op het scorebord zette. Het was duidelijk, de defensie van Zeeburgia was stuk gespeeld.

Onze backs Davey en Daryl bleven ons team maar naar voren sturen, in de wetenschap dat er meer in zat dan een gelijk spelletje. Een superaanval, Ruben naar Daryl, Daryl naar Davey, Davey naar Tomas, Tomas naar Theo, Theo naar Liam, die Nick in één beweging vrij voor de keeper zette en zonder dat één speler van Zeeburgia de bal had aangeraakt was het 3-2. Voor het eerst in de wedstrijd kwamen we op voorsprong. De fans en technische leiding raakten in extase. Zeeburgia gaf de moed nog niet op en zocht de gelijkmaker. Maar door goed verdedigend werk van Tomas en Amine, die gelukkig weer goed is hersteld van een blessure, kon dit worden voorkomen. Daar een 3-2 voorsprong te mager was, maakte Brahim aan alle onzekerheid een eind en was met 4-2 de wedstrijd gespeeld. Na de wedstrijd zagen we dan ook louter lachende gezichten.

Jongens een prima wedstrijd.

Wim de Witte.

Voor de wedstrijd op de foto met het Ajax uittenue:

Davey:

Liam en Amine: 

Liam op snelheid erlangs: 

Theo: 

Aanval van Zeeburgia. Tomas en Ruben wachten af: 

Nick op kracht langs zijn man: 

Bowie onze middenvelder. Rechts Tomas: 

Ruben heeft net de bal uitgetrapt en heeft last van de zon: 

Onze verdedigers Daryl en Tomas: 

Meer foto's